บทคัดย่อหนังสือ: End of the Line / ความรุ่งและความล่มของบริษัทข้ามชาติ

เกริ่นก่อนอ่าน: บทคัดย่อหนังสือเล่มนี้ผมคัดลอกมาจากบทคัดย่อที่แนะนำโดย ดร.ไสว บุญมา เพื่อให้ทุกท่านได้เห็นปรากฏการณ์ที่เรียกว่าบริษัทข้ามชาติในทุกมิติของสังคม จะได้เข้าใจว่ามันกลายเป็นทุนสามานย์ได้ยังไง และทุนนิยมมาถึงขีดจำกัดก่อนที่จะเสื่อมสลายไปยังไง ผมจะไม่ตัดสินอะไรนะครับ ผู้อ่านที่ติดตาม ปศุสัตว์เมืองใหญ่ มาโดยตลอดน่าจะเข้าใจเส้นสนกลใดของทุนนิยมกันอยู่แล้วประมาณหนึ่ง
----------------------------------------------------

ความฉ้อฉลของระบบการเงินโลก ตอนที่ 2

สารคดี ชุด เจ้าพ่อเงินตรา

สารคดีเรื่องยาวว่าด้วยความยอกย้อน ซับซ้อนซ่อนเงื่อนของระบบการเงินที่แทรกซึมและกัดกินระบบเศรษฐกิจครับ มีซับไตเติ้ลไทยด้วย

ตอนที่ 1/10

ความฉ้อฉลของระบบการเงินโลก ตอนที่ 1

วันนี้ผมไม่ได้มาเขียนบทความให้อ่านครับ แต่ได้รวบรวมวิดีโอเกี่ยวกับความฉ้อฉลของระบบการเงินโลกมาให้ดูกันหลายตอน ซึ่งวิดีโอเหล่านี้ให้ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับระบบเงินและธนาคารได้ดีมาก ซึ่งระบบเงินและธนาคารสำหรับคนทั่วไปนั้นเป็นเรื่องที่ออกจะลึกลับ เพราะเราไม่รู้ว่าเขาบริหารจัดการเงินกันยังไง ปีหนึ่งๆธนาคารแต่ละแห่งมีกำไรสูงเป็นแสนล้านทั้งๆที่ไม่ค่อยได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักเท่าไหร่

วิดีโอทั้งหมดจะเปิดโปงความฉ้อฉลของระบบการเงินว่ามันดำมืดแค่ไหน แล้วจะได้รู้กันเสียทีว่า ไอ้เงินที่เราถืออยู่ กระเสือกกระสนวิ่งหามาด้วยความเหนื่อยยากนั้น กลับกลายเป็นพันธนาการให้เราต้องวิ่งขาขวิดเพื่อรับใช้ระบบทุนไปจนตาย ไม่ต่างอะไรกับสัตว์เลี้ยงในฟาร์มเลย

ปัจฉิมกาลประชาธิปไตย

พี่ใหญ่อย่างอเมริกันยังเดินลงหลุม...พี่ไทยจะเหลือเหรอครัช

 รอบที่แล้วเขียนเรื่องปัจฉิมกาลทุนนิยม มารอบนี้จะบอกว่าประชาธิปไตยล่มสลายไปเรียบร้อยแล้วเช่นกันครับ เพียงแต่เรายังไม่รู้ตัวกัน ได้แต่สังเกตปรากฏการณ์ต่างๆที่เป็นสัญญาของการล่มสลายไปเรื่อยๆ โดยที่แทบไม่เชื่อว่าเราจะเดินมาถึงขนาดนี้ เช่น การเลือกตั้งปลอมๆที่มีเจตนาฟอกความผิดนักการเมือง การออกกฏหมายเอื้อพรรคพวกเพื่อนพ้องตัวเองมากกว่าผลประโยชน์ของประชาชนส่วนใหญ่ ฯลฯ จนทุกวันนี้เราอยู่กันแบบไม่มีอะไรให้ยึดเหนี่ยวแล้วจริงๆ เพราะสมมติบัญญัติทั้งหลายในระบอบประชาธิปไตย ได้ถูกทุนนิยมสามานย์บิดเบือนไปหมดแล้ว ซึ่งการบิดเบือนเจตนารมณ์แห่งระบอบประชาธิปไตยนี่แหละ ก็คือการทำลายกันตรงๆเลยแบบไม่อ้อมค้อม

ทีนี้เราจะอยู่กันยังไง หากไม่มีประชาธิปไตย?

ปัจฉิมกาลทุนนิยม

ทุนนิยมทำลายตัวเองได้เร็วกว่าคอมมิวนิสต์เสียอีก ขำขื่นว่ะ

เมื่อหลายปีก่อนผมเคยคิดเหมือนกันครับว่า ธุรกิจโตแล้วไปไหน? ขยายกิจการ เติบโต แตกบริษัท เข้าตลาดหุ้น สู่ตลาดโลก แล้วไปไหนต่อ ออกไปทำธุรกิจนอกโลกงั้นรึ?

จวบจนกระทั่งเกิดวิกฤตแฮมเบอร์เกอร์เมื่อปี 2551-52 รวมถึงวิกฤตการเงินเรื้อรังหลังจากนั้นเป็นต้นมา ซึ่งได้เผยให้เราเห็นความอัปลักษณ์ของระบบทุนที่กัดกินตัวเอง จนก่อให้เกิดความไม่เท่าเทียมกันในเชิงเศรษฐกิจ ทำให้ช่องว่างระหว่างรายได้ของชนชั้นบนกับชนชั้นล่างห่างกันอย่างมาก คนรวยก็รวยยิ่งขึ้น รวยจนไม่รู้จะรวยกันยังไง ขณะที่คนจนก็หมดสิทธิ์ที่จะลืมตาอ้าปากได้อีกเลยไม่ว่าจะชาตินี้ชาติหน้า

แม้แต่คนชั้นกลางเองก็เริ่มอยู่ยากมากขึ้น เพราะถูกระบบกดขี่ตั้งแต่เริ่มเข้าโรงเรียนจนกระทั่งจบมาเป็นทาสแรงงาน ตลอดจนปัญหาเศรษฐกิจมากมายที่พาเหรดกันออกมาแสดงตัวให้เราเห็นแล้วว่า ระบบทุนนิยมที่เคยมีมานั้น มันไปต่อไม่ได้เสียแล้ว ถึงจุดจบเสียแล้ว และเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เห็นความจริงของภาพลวงแห่งความมั่งคั่งทั้งหลาย ซึ่งถูกนำเสนอผ่านสื่อกระแสหลัก ในการกล่อมให้ผู้คนได้เคลิ้มและวิ่งไขว่คว้าหาความมั่งคั่งปั่นระบบเศรษฐกิจให้คนกลุ่มเล็กๆที่เรียกว่านายทุน